Atë natë të 7 marsit vitin e shkuar, Hëna u rrethua nga retë e zeza dhe pikonte lot, Mëmedheut ju shua një yllë polarë E lapsi mbi fletë të bardhë nuk do të shkruaj tjetër për; Ty o tokë e djegur e pjekur dhe e larë me gjak,
Qielli në natën e fishekzjarreve u shkreh në vajë Emori në gjirin e tij pabesisht Rilindasin e shekullit XXI,duke I nderpre rrugën e Tij të nderit që s‘kishte të sosur Që nga mosha e vegjëlisë dhe, I vendosur çdo here në vijen e parë të frontit…
Nuk duhej të bëhej tregëti me ideale kombëtare U rrëfente nxënësve të Tij në orët e mësimit Koha do vijë që edhe një pjesë e Shqipërisë mëmë te bëhej zojë e rëndë
