Shkruan Xhafer Shatri
RRUGA E MBRAMË E DRITA KUQIT
Në një sallë të heshtur morgu, Drita Kuqi, po prehej në arkivol. Si gjithmonë: e qetë, e mirë dhe krenare.
Ishte ba gati për udhë…
Si dikur, kaherë, kur u nis prej Junikut me shku në Prishtinë, në studime;
Si atëherë, kur shkonte në shkollë me i mësu djem e vajza me e dashtë Kosovën dhe gjuhën e tyre të lashtë;
Si atëherë kur doli nga shtëpia me pranga në duar,
Si atëherë kur doli nga burgu me u kthy në shtëpi…
E qetë, e vendosur dhe duke rrezatuar gjithandej mirësi.
Mirësi e krenari.
***
Nëse ndodhë siç shkruajnë librat e shenjtë, Dritën do ta presin më shumë krushq se në dasmën e saj!
Atje do ta presin shokët e përbetimit të fshehtë, Jusuf Gërvalla, Smajl Haradinaj, Jashar Salihu…;
Do ta marrë ngryk i shoqi, Açif Kastrati, me babë e me vëlla: Baci Sabit që ishte si Shkëmb i këputun prej Bjeshke, do ta pretë Isa, si Gjergj Elezi me shtatë plagë në trup…
Jusufi me kitarë, do të ngjitet patjetër në një breg për ta kënduar baladën për vajzën e paepur të Kosovës:
Për Dritën e Junikut;