“Unë gaboj, unë punoj, unë bertas, unë marr hise, unë flas pa lejen tonde. Se unë jom njeri.”
Kështu fliste vite më parë Adelina Tërshani, e cila për vite me radhë ngriti zërin kundër dhunës ndaj grave dhe kërkoi barazi gjinore, tashmë si deputete e Lëvizjes Vetëvendosje po përballet me pyetjet e publikut për qëndrimin e saj pas vrasjes së Arlinda Zekajt.
Para se të bëhej pjesë e politikës, Tërshani ishte ndër aktivistet e angazhuara në çështjet e të drejtave të grave, duke marrë pjesë në organizime qytetare dhe duke kritikuar diskriminimin gjinor në Kosovë
Ajo ka folur publikisht edhe për pengesat me të cilat përballen gratë në tregun e punës. Në një intervistë për Klan Kosovën, më 8 mars 2026, ajo kishte deklaruar:
“Pabarazia dhe diskriminimi fillon qysh prej thirrjes për punë, pastaj gratë dhe vajzat në Kosovë në intervista pune pyeten se do të bëjnë fëmijë”.
Tërshani kishte theksuar se diskriminimi gjinor shfaqet që në fazat e para të punësimit dhe kishte kërkuar përmirësimin e ligjeve për mbrojtjen e grave.
Por, pas vrasjes së Arlinda Zekajt, aktivistja e dikurshme, tashmë deputete e partisë në pushtet, është vënë në qendër të kritikave për shkak të mungesës së një reagimi publik me të njëjtin intensitet që kishte karakterizuar angazhimin e saj të mëhershëm.
Tërshani ka reaguar përmes një postimi në Facebook dhe ka folur në Kuvend, por nuk është parë në protestat e organizuara në Prishtinë për të kërkuar drejtësi për Arlindën dhe llogaridhënie institucionale.
Vrasja e Arlinda Zekajt ka nxitur protesta dhe kërkesa të drejtpërdrejta për dorëheqjen e ministres së Drejtësisë, Donika Gërvalla, dhe ministrit të Punëve të Brendshme, Xhelal Sveçla. Protestuesit kërkojnë që përgjegjësia politike të mos mbetet jashtë shqyrtimit, krahas hetimit të veprimeve dhe mosveprimeve të zyrtarëve të institucioneve të sigurisë dhe drejtësisë.
Deri më tani, në raportimet e shqyrtuara nuk figuron ndonjë kërkesë publike e Tërshanit për dorëheqjen e Gërvallës dhe Sveçlës. Kjo mungesë e një qëndrimi të tillë ka hapur debat për dallimin mes angazhimit të saj të mëhershëm si aktiviste dhe rolit që ka sot si përfaqësuese e shumicës parlamentare.
Pyetja që shtrohet është nëse zëri që dikur kërkonte ndryshime dhe përgjegjësi nga institucionet do të dëgjohet me të njëjtën vendosmëri edhe kur kritikat drejtohen ndaj institucioneve që udhëhiqen nga partia së cilës ajo i përket.
Rasti i Arlinda Zekajt ka rikthyer në qendër të debatit publik një kërkesë themelore: mbrojtja e grave dhe kërkimi i llogaridhënies nuk duhet të varen nga përkatësia politike e atyre që mbajnë përgjegjësi institucionale.
Për Tërshanin, e cila tashmë ushtron mandat deputeteje, mbetet e rëndësishme të bëhet e qartë se çfarë qëndrimi mban për përgjegjësinë politike në këtë rast dhe nëse kërkesat për llogaridhënie që dikur i mbështeste do t’i adresojë me të njëjtën vendosmëri edhe sot.
