sh- deputetja e Kuvendit të Kosovës, Edona Llaloshi përmes një statusi të gjatë në Facebook ka kritikuar disa nga figurat publike e intelektuale.
Sipas Edonës, elita u shëndrrua në tufë dembelësh me diploma e doktorata.
Më tutje ish-deputetja e VV-së thotë se populli ftohet t’i votojë këta “magjistarë”, sepse kush s’do një udhëheqës apo profesor që të ngarkon me “ide të mëdha” dhe të trajton me butësinë e mushkës së mullixhiut.
Postimi i plotë:
IRONI AKADEMIKE
Politikanë e “alamet” intelektualë me diploma e tapi të llojllojshme, me pedigre ndërkombëtare, këto ditë po përpiqen t’ia rrisin vetes vlerën duke sulmuar e përgojuar, duke dalë si kampionë të “barazisë gjinore”. Si vizionarë të rrallë që, sipas traditës rugoviane dhe demaçiane (ashtu siç e kuptojnë ata vetë), i luten popullit t’ua votojë “mençurinë” e tyre. Sepse, natyrisht, kur ke kaq shumë mençuri, është gjynah ta mbash vetëm për vete.
Këta ish-ministra, ish-deputetë dhe këshilltarë, që kanë lënë në CV-të e tyre “pallate kulture” aq madhështore, sa operat i ruajnë bretkosat. Ndërsa anembanë Kosovës, hallet dhe brengat e qytetarëve nuk ju bëjnë përshtypje, por ngarendin se kush e jep më “shijshëm” aromën e “realizmit”, me një paletë ngjyrash që nuk e gjej as në ndonjë këngë a pikturë moderne!
Të shkretët, presidenti Rugova dhe simboli i lirisë, Demaçi, po ta shihnin këtë trashëgimi, ndoshta do të mbeteshin pa fjalë; jo prej admirimit, por prej habisë se si “elita” u shndërrua në një tufë dembelësh me diploma e doktorata, që prodhojnë më shumë vajtime e fyerje se sa vlera. Të njëjtit unë vërtet nuk i kuptoj “s’i marr vesh”.
E populli? Natyrisht. Populli ftohet t’i votojë këta “magjistarë”, sepse kush s’do një udhëheqës apo profesor që të ngarkon me “ide të mëdha” dhe të trajton me butësinë e mushkës së mullixhiut? Një eksperiencë autentike, gati folklorike.
Këta janë “akademikët e profesorët” e shtetit tonë të lirë e demokratik: çohen në mëngjes, deklamojnë mençuri si profetë modernë dhe, për t’i dhënë pak shije ditës, e kanë zakon të fyejnë e nënçmojnë gratë. Sepse, kur s’ke çfarë të thuash të madhe, gjithmonë të mbetet t’i ulësh të tjerët për t’u dukur vetë më i lartë.
Zoti e bekoftë Kosovën dhe miqt e saj!
