BBC në gjuhën ruse: Mbi 177 mijë ushtarë rusë të vdekur në Ukrainë, viktimat vijnë nga rajonet më të varfra të vendit

BBC, së bashku me Mediazona dhe një ekip vullnetarësh, identifikuan emrat e 173,477 ushtarëve rusë të vrarë gjatë pushtimit në shkallë të plotë të Ukrainës. Shpërndarja e të vdekurve sipas rajoneve në përgjithësi zbulon se sa më i lartë të jetë niveli i varfërisë në atë rajon, aq më e lartë është shkalla e viktimave.

“Unë dyshoj se numri i njerëzve që mendojnë të nënshkruajnë një kontratë dhe të shkojnë në luftë do të rritet vetëm pasi ekonomia ruse ngadalësohet dhe rritja e pagave bie,” vëren Alexander Kolyandr, një bashkëpunëtor në Qendrën për Analizën e Politikave Europiane. Ai publikoi një analizë të detajuar të të dhënave tëpublikuara nga BBC dhe Mediazona në faqen e internetit The Bell.

Një nga treguesit zyrtarë kryesorë për vlerësimin e standardit të jetesës është pragu minimal i jetesës. Duke filluar nga 1 janari 2026, ky minimum do të jetë 18,939 rubla (247 dollarë) në muaj. Renat Mukmenov nga Chita punoi si punëtor ndërtimi në Territorin Trans-Baikal për shumë vite. Pavarësisht pagave relativisht të larta të profesionistëve të kësaj fushe, ai nuk mund të jetonte pa borxhe. Renat merrte vazhdimisht kredi bankare dhe mikrokredi. Përfundimisht, ai përfundoi në listat e ndalimit të disa bankave dhe borxhet e tij arritën te përmbaruesit.

Në verën e vitit 2024, Renat vendosi të udhëtonte 6600 km nga shtëpia për të marrë pjesë në luftën në Ukrainë. Në atë moment, pagesa rajonale për nënshkrimin e një kontrate me ushtrinë u rrit nga 250,000 në 400,000 rubla.

Më 19 gusht Renat postoi foton e tij të parë me uniformë ushtarake. Vetëm gjashtë ditë më vonë, ai ndaloi së komunikuari me të dashurit e tij.

Territori Trans-Baikal, ku jetonte Renat, është një nga rajonet me numrin më të lartë të njerëzve që jetojnë nën kufirin e varfërisë (15.4%) dhe shkallën më të lartë të viktimave për kokë banori. Banorët e Trans-Baikal kanë 15 herë më shumë gjasa të vdesin në luftë sesa moskovitët. Në Moskë, numri i vdekjeve nga popullsia e rajonit është vetëm 0.02%—më i ulëti në të gjithë vendin.

Përqindja më e lartë e vdekjeve ishte në Tuva dhe Chukotka (0.5%), si dhe Buryatia (0.4%).

Ekzistojnë disa përjashtime nga trendi i identifikuar nga ekonomistët. Në disa nga rajonet më të varfra të Rusisë – Ingushetia, Çeçenia dhe Karaçai-Çerkesia – niveli i humbjeve për kokë banori është i krahasueshëm me atë të kryeqyteteve më të pasura, Moskës dhe Shën Petersburgut. Llogaritjet morën parasysh rajonin ku jetonte personi, jo vendin ku ata nënshkruan kontratën.

“Situata reale ekonomike në republikat e Kaukazit të Veriut ka të ngjarë të jetë disi ndrysh nga shifrat në letër. Lidhjet familjare janë të forta atje dhe ekonomia në hije është domethënëse, kështu që formalisht ka shumë njerëz që jetojnë nën kufirin e varfërisë. Por në realitet, kushtet e tyre mund të jenë më të mira se ato të banorëve më të varfër të rajoneve të tjera”, shpjegon Alexander Kolyandr.

Një situatë interesante vërehet në Chukotka. Atje, niveli i humbjeve është i lartë, pavarësisht pagave nominalisht të larta.

“Është e rëndësishme të kihet parasysh se në veri jo vetëm që pagat janë të larta, por edhe çmimet, pasi shumë gjëra duhen transportuar nga larg. Në këtë rast, një pjesë e konsiderueshme e popullsisë mund të jetojë në kushte të ngushta edhe me paga të larta”, shton eksperti.

Sipas analistit, shpërndarja e humbjeve sipas rajoneve tregon se Kremlini po përpiqet t’i mbajë “vështirësitë e luftës dhe barrën e humbjeve” sa më larg Moskës, Shën Petersburgut dhe republikave të Kaukazit të Veriut.

“Qetësia në kryeqytete dhe në Kaukazin e Veriut ka qenë tradicionalisht shumë e rëndësishme për ruajtjen e rendit shoqëror dhe stabilitetit në Rusi”, vëren Kolyandr.