Nëse ka një gjë për të cilën Izraeli mund të mburret në konfliktin me Iranin, është se veproi mbi bazën e informacionit “të brendshëm”. Më shumë se 30 bomba anti-bunker ranë mbi ndërtesën ku udhëheqësi suprem i Iranit, Ajatollah Ali Khamenei, po takohej me zyrtarë të lartë, por asnjëra prej tyre nuk ishte… aksidentale.
Izraelitët kishin informacion të saktë se kur po fillonte takimi, për çfarë bëhej fjalë, kush ishte i pranishëm, ku ishin ulur të gjithë dhe ku në cilën dhomë ishte ulur Khamenei. Tregues i asaj se sa thellë shërbimi sekret izraelit Mossad e ka gërryer shtetin iranian, ishte se informacioni vinte nga një person me besim absolut tek Khamenei, i cili ishte, fjalë për fjalë, në krah të tij.
Informacioni ishte aq “i brendshëm” saqë agjenti i rekrutuar nga Mossad e informoi fillimisht vetë Benjamin Netanyahun, duke dërguar një video në celularin e tij për zbulimin e trupit të Khameneit (duke treguar unazën karakteristike në dorën e tij) dhe më pas një foto të qartë të fytyrës së udhëheqësit suprem të vdekur të Iranit.
Kjo shpjegon faktin se Izraeli “raportoi” se Khamenei ishte i vdekur, ndërsa autoritetet iraniane e mohuan atë. Në fakt, Netanyahu e dinte që Khamenei kishte vdekur para bashkëpunëtorëve dhe zyrtarëve më të ngushtë të udhëheqësit iranian! Ishte Netanyahu ai që i dërgoi Trumpit, disa orë më vonë dhe pasi Mossadi kishte verifikuar dhe konfirmuar nga burime të tjera vërtetësinë e asaj që dërgoi agjenti i tij, foton e Khameneit të vdekur, në mënyrë që presidenti amerikan të mund të bënte deklaratën përkatëse nëpërmjet Truth Social.
Sipas disave, agjenti i Mossadit që i dha shenjën Khameneit, dha një listë të plotë të detajeve të të pranishmëve, por gjithashtu mori një mostër ADN-je nga trupi i tij. E vërteta është se në secilin prej operacioneve të tij, Mossadi duket se i arrin qëllimet e tij në mënyra që i bëjnë edhe skenaristët me më imagjinatë të librave dhe filmave me spiunë të duken “sterilë në mendime”.
Kjo është ajo që bëri ai, për shembull, duke ngritur një rrjet të tërë në Evropë që arriti të depërtonte në zinxhirin e furnizimit të pager-ave të përdorur nga Hezbollahu për të shmangur spiunazhin nëpërmjet telefonave celularë, duke “mbjellë” eksplozivë në bateritë e tyre. Në një moment të papritur, ai i shpërtheu ato, duke ekzekutuar, verbuar, ose gjymtuar ose edhe kastruar mijëra operativë të Hezbollahut, pasi mesazhi që ai dërgoi për shpërthimin kishte një kohë pritjeje prej 7 sekondash, në mënyrë që viktima të nxirrte pajisjen nga xhepi dhe ta çonte para syve për ta lexuar.
Autoritetet izraelite zbuluan se para sulmeve me raketa dhe bombardimeve, Mossadi kishte paraprirë, duke kryer një sërë operacionesh sekrete, përgatitore. Në disa raste, sipas burimeve, objektivat ishin “shënuar”, siç ishin instalimet e raketave, në të tjera u zhvillua teknologji e përparuar që “verboi” sistemet e mbrojtjes ajrore të Iranit, ndërsa në disa raste bazat për dronët sulmues u ngritën pranë Teheranit (në mënyrë që të mos duhej të pushtonin hapësirën ajrore iraniane) dhe pranë vendeve të zhvillimit të raketave iraniane, në mënyrë që të mund të interceptoheshin nga territori iranian!
Me shumë mundësi, në këtë rast u ndoq metoda e njohur nga Ukraina dhe Rusia e dërgimit të kamionëve dhe anijeve që supozohej se transportonin mallra, por në fakt transportonin dronë sulmues.
A është agjenti një gjeneral?
