Harrison, ka treguar se si bashkë me njësinë “Delta” kanë stërvitur ushtarët e UÇK-së për të dal në front dhe që të njëjtit të ishin të parët që do të hynin në sulm.
“Ishte një përvojë shumë e mirë. Isha instruktor për njësinë “Delta”, njësia e komandant Hadergjonaj. Ne stërvitëm burra që, në thelb, të shkonin në front dhe të ishin të parët që hynin në sulm. Çdo minutë që isha në Kosovë, isha shumë krenar dhe e shijova në maksimum. Thjesht shumë kujtime shumë të mira. Mendoj se një nga kujtimet që më ka mbetur në mendje është një burrë që erdhi i plagosur me cifla predhash (shrapnel) në gjithë gjoksin e tij. Ai po qante si i çmendur. U kthye nga unë, më shikoi dhe më tha: “O Johnny, si je?”. Krejt papritur. Fytyra e tij më ka mbetur në mendje përgjithmonë”, tha Harrison.
Ai deklaroi se mirësia që ushtarët e UÇK-së kishin do të jetojë gjithmomë me të, duke shtuar se ishin njerëzit më të sjellshëm dhe më të ngrohtë.
“Kjo do të më mbetet gjithmonë: mirësia e këtyre burrave. Në kulmin e luftës ata ishin të zemëruar, bënin punën e tyre në mënyrë profesionale, por kur ktheheshin, ishin njerëzit më të sjellshëm dhe më të ngrohtë që mund të imagjinoni.” Vetëm pak prej tyre ishin shumë mirë të stërvitur. Po, ata morën pak stërvitje, disa stërvitje shumë, shumë bazike. Por nuk ishte kjo ajo që i vrau; ishte forca dërrmuese e serbëve që ne e mposhtëm në fund në Koshare. Burrat që unë stërvita luftuan mirë, u hodhën në çfarëdo që ishte e nevojshme dhe e përfunduan misionin”, tha ai.
“Për djemtë që humbën jetën… unë qaj për ta shpeshherë. Memorialet si ky më sjellin lot në sy sepse i kujtoj këta njerëz”, tha ai për EO.